Definities van de slaap door de jaren heen

De oude Grieken, die uitgingen van de vier elementen in het lichaam, dachten dat slaap het gevolg was van een lichte temperatuurdaling van het bloed, hetgeen het gevolg was van het afscheiden van het element vuur van de andere drie elementen. De Leidse arts Boerhaave (1668-1738) dacht dat slaap ontstond doordat de hersenen de 'spiritus nervosi' uit het bloed opnamen. Alexander von Humboldt meende dat slaap intrad door gebrek aan zuurstof en de Duitse fysioloog Wilhelm Thierry Preyer dacht dat door vermoeidheid bepaalde substanties in het bloed ontstaan die zuurstof opnemen waarna mensen door het zuurstoftekort in slaap vallen. Geen van deze veronderstellingen kon ooit wetenschappelijk worden aangetoond. Wel wordt duidelijk dat veel medici dachten aan stoffen in het bloed die voor de slaap verantwoordelijk zijn. Uit het moderne biochemische slaaponderzoek blijkt dat bepaalde stoffen inderdaad een rol spelen bij de slaap.

De Russische onderzoeker Ivan Pavlov (van de geconditioneerde reflexen) had een veel passiever slaapbeeld. Hij dacht dat de hersenen tijdens de slaap gewoon op een laag pitje worden gedraaid.