Samen slapen met partner

Met z’n tweeën in één bed liggen is romantisch, maar samen slapen kan ook tot nachtelijke conflicten leiden door een snurkende partner of ruzie om de deken. Mannelijke partners die hierdoor niet goed slapen, presteren slechter op cognitieve tests.

Volgens de slaappsycholoog Chris Alford is samen slapen in het bijzijn van de partner eigenlijk helemaal niet zo verstandig. Binnen veel relaties blijken namelijk ‘nachtelijke conflicten’ voor te komen die mensen ’s nachts regelmatig uit hun slaap houden. Een van de bekendste storende factoren is snurken, waar de partner soms twee uur slaap per nacht voor moet inleveren. Daarnaast kan het trekken aan de deken of tegen elkaar schoppen een aanleiding zijn om wakker te worden Ook vormt het verschil in slaappatronen een probleem: een ochtendmens heeft immers een ander slaapritme dan een avondmens. Uit Amerikaans onderzoek bleek dat er bij partners met een verschillende lichaamsklok weinig tijd is voor communicatie en voor genieten van elkaar..

Slecht slapen maakt niet alleen moe en humeurig, maar volgens s onderzoek uit Wenen lijdt ook het cognitieve functioneren onder het samen slapen. Enkele jonge koppels zonder kinderen sliepen tien nachten samen en tien nachten alleen, ter analyse van hun slaappatroon en denkvermogen. Uit simpele cognitieve tests kwam naar voren dat mannen hier slechter op scoren als zij samen met hun partner slapen. Bij vrouwen werkt het echter precies andersom: zij scoren slechter als zij de nacht gescheiden van de ander moesten doorbrengen.

Samen slapen met partner niet overschatten

De omvang van het probleem van samen slapen met je partner is niet gering, aangezien de helft van de mensen tot zesmaal per nacht door de bedgenoot (onbewust) uit de slaap wordt gehaald. Een kwart neemt zelfs de benen naar een rustigere slaapplek, zoals het logeerbed of de bank. Omdat slaapconflicten de relatie serieus kunnen ondermijnen, zijn er steeds meer koppels die liever in twee eenpersoonsbedden of zelfs in aparte kamers slapen. Zie gescheiden slapen dus niet langer als een teken van een relatieprobleem, maar ook als een manier om in een primaire levensbehoefte te voorzien.