Geschiedenis van het slaapmiddel

Met de geschiedenis ontdekking van de Barbituraten ontstonden er nieuwe mogelijkheden voor de beïnvloeding van onze hersenen. Barbituraten verlagen de activiteit van de hersenen. Dat is bijvoorbeeld handig bij vallende ziekte (Epilepsie). Als de elektrische activiteit van de hersenen minder is, heeft een aanval van vallende ziekte minder kans om te ontstaan. Barbituraat slikkers worden er echter ook erg slaperig en suf van. Die versuffing werd benut bij het gebruik van barbituraten als slaapmiddel. Ook werden de barbituraten gebruikt in psychiatrische inrichtingen om patiënten kalm te houden. Een bekend barbituraat is fenobarbital, ook wel kort fenobarb. Het wordt nog altijd geslikt. De productie van barbituraten luidde de opkomst van de slaapmiddel industrie in. Barbituraten zijn middelen die ernstige bezwaren hebben. Ze zouden niet zomaar moeten worden geslikt. Het is dan ook vreemd dat ze zulke populaire slaapmiddelen konden worden en dat hun gebruik door zoveel artsen verdedigd werd. Pas toen er slaapmiddelen kwamen die minder bezwaren hadden, keerden de artsen zich tegen de barbituraten als slaapmiddel vonden zij ze te gevaarlijk om voor te schrijven.

Slaapmiddel en geschiedenis van behandeling

Een van de belangrijke vragen die de laatste jaren gesteld zijn in de geneeskunde, is wat eigenlijk de plaats is van slaapmiddelen in de behandeling geschiedenis van patiënten. Wat dragen ze bij aan het welzijn? Is het medisch verantwoord ze voor te schrijven? Gezien de verandering in het denken over de bezwaren van benzodiazepinen, is het de vraag of elk slaapprobleem met een slaapmiddel dient te worden aangepakt. Het hoge percentage verslavingen aan Benzodiazepinen zou artsen toch op andere ideeën moeten brengen. Behalve die grote kans op verslaving verliezen de meeste slaapmiddelen erg snel hun effect. Het Engelse Commitee on the Review of Medicines stelt dat onderzoeken in slaaplaboratoria aantoonden dat de meeste slaapmiddelen hun effect binnen 3 tot 14 dagen hebben verloren. Het onderzoek dat het langste effect van benzodiazepinen op het inslapen wist te melden, kon 12 weken noemen.

 

Twintig jaar geleden werden de benzodiazepinen in artikelen nog mooi afgeschilderd wanneer ze vergeleken werden met de barbituraten. Inmiddels is duidelijk geworden dat alle bezwaren die er vroeger tegen de barbituraten bestonden, ook voor een belangrijk deel voor de benzodiazepinen gelden. Er treedt net zo goed gewenning op. Als ze stoppen krijgen gebruikers ook onthoudingsverschijnselen. Het gebruik ervan leidt tot buitenissige verdoving overdag. Het versterkt de werking van alcohol en er zijn een aantal hinderlijke bijwerkingen. Inmiddels zijn de producenten begonnen de kortwerkende benzodiazepinen aan te bevelen, waarbij ze de nadelen van de langer werkende benzodiazepinen benadrukken. Daardoor werd de suggestie gewekt dat we met nieuwe veiliger middelen te maken hadden, maar ook de kort werkende en ultrakort werkende benzodiazepinen hebben veel bezwaren. Nu worden weer de cyclopyrrolonen aangeprezen in vergelijkingen met de benzodiazepinen.

Lees hier meer over benzodiazepinen, barbituraten en andere soorten slaapmiddelen: